คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะ 472 ตัวเต็ม

สันปกจั๊มป์เป็นนารุโตะกับซาสึเกะวิ่งเข้าเส้นชัยพร้อมกันค่ะการรวมร่างชั้นยอดของคิซาเมะและดาบซาเมะฮาดะ (ดาบหนังฉลาม)!!

472 : คุกน้ำและการต่อกรกับเงื้อมือมัจจุราช !!

พอนตะอยู่กลางน้ำ

อ.ซาบุจังมองไปที่คิซาเมะ: “…มันรวมร่างกับดาบเรอะ..!?”

บี: “เจ้านั่นเหมือนกับมนุษย์กลายร่างเป็นปลาครึ่งนึงแฮะ…ไม่สิ เหมือนกับปลากลายเป็นมนุษย์มากกว่าละมั้ง…?”

ซาบุจัง: “…ข้าจะขาดใจตายอยู่แล้ว เลิกอธิบายยาวยืดซะที! มันคือมนุษย์ครึ่งปลานั่นแหละ!

คิซาเมะ: “เอาล่ะ ผมมาแล้วนา”

พอนตะทำท่าจะขาดอากาศ

บี: (ขืนปล่อยไว้อย่างนี้ อ.ซาบุจังกับพอนตะมีหวังจมน้ำตายแน่ เราต้องรีบขึ้นจากน้ำให้ได้ก่อน!)

บีในร่างอาภรณ์ปีศาจใช้ปลอกคอ(ตรงไหนหว่านึกภาพไม่ออก)จับซาบุจังและใช้หางคว้าพอนตะเพื่อจะพาทั้งคู่หนีไปด้วย

แต่ไม่ว่าจะว่ายไปเท่าไหร่ ผืนน้ำก็ไม่สิ้นสุด

บี: “ไม่รู้มันเริ่มจากตรงไหนและไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด~! แต่สิ่งที่รู้คือน้ำทำไมมันเยอะขนาดนี้วะ…ไม่อยากจะเชื่อเลยยย~~!”

คิซาเมะ: “คุณหนีคาถาน้ำนี่ไม่พ้นหรอก เพราะความได้เปรียบของผมมันมากเกินไป”

คิซเมะมุ่งไปทางไหน น้ำจำนวนมหาศาลก็ตามไปด้วยทุกที่

ซาบุจัง: “บี ข้างหลัง!”

บี: “! ทำไมชอบทำให้ฉันอ่อนแอ! ต้องจบโดยการพ่ายแพ้อย่างเดิม~!!”

แปดหาง: “ไม่ใช่เวลาแกจะมาแร๊พโย่วแล้วนะโว้ย! สังเกตรึเปล่า!? ไอ่ครึ่งคนครึ่งปลานั้นมันเคลื่อนน้ำตามมันมาด้วย! ที่สำคัญเจ้านั่นมันเคลื่อนที่ในน้ำเร็วกว่าแกเยอะนัก! เพราะมันเป็นคนครึ่งปลาไงเล่า บางทีมันอาจจะหายใจในน้ำได้ด้วยซ้ำ! ถ้าแกไม่หนีงานนี้แกตายแน่”

บี: “งั้นทำไงดีอ้ะ?”

แปดหาง: “เป้าหมายของแสงอุษาก็คือแก! ทิ้งตาแก่เอ็นก้ากับเจ้าทานุกินั่นแล้วหนีไปซะ! เจ้านั่นต้องหันมาตามแกต่อแน่!”

บี: “เข้าใจล่ะ ถ้าทำอย่างงั้น ทั้งคู่ก็จะ…”

แปดหาง: “ใช่แล้ว เพราะเมื่อมันตามแกมา น้ำทั้งหมดก็จะตามมาด้วย แล้วถ้าแกไปได้ไกลพอ พวกนั้นก็จะหลุดจากคาถาน้ำนี่ได้”

บีจึงพยายามหนีออกห่างพอนตะและซาบุจัง

บีหันไปล่อคิซาเมะ: “เอ้า! ตามมาให้ว่อง–”

คิซาเมะกลับเล็งไปที่พอนตะ

บี: “อะไรกัน!!?”

คิซาเมะ:”กฏบอกแค่ว่าให้จับเป็นแปดหางนี่ครับ — งั้นจะเฉือดอีกสองก็ไม่เห็นเป็นไร!”

บี: “ไม่ยอมหรอกเฟ้ย! ไอ่งี่เง่า!”

ทั้งคิซาเมะและบีต่างตรงรี่ไปที่พอนตะ

คิซาเมะ: “ได้ตัวล่ะ!”

บี !

คิซาเมะเปลี่ยนทิศทางมาที่บี แล้วคว้าตัวได้

คิซาเมะ: (ปากดูด…!?)

ปากดูดของหมึกยักษ์โผล่ออกมาจากตัวบี

บี: “จะกี่รอบก็ช่าง …ถ้านี่เป็นจักระที่แกอยากได้นักก็เอาไปเลย เจ้าโง่!”

คิซาเมะ: “แสดงว่าที่คุณถูกเรียกว่าพลังสถิตย์ร่างสมบูรณ์แบบนี่ก็เพราะเหตุนี้สินะครับ เฮอะ…เปลี่ยนร่างเป็นสัตว์หางเฉพาะส่วนได้แบบนี้…”

บีเคลื่อนตัวห่างออกไป พอนตะและซาบุจังจึงสามารถหลุดออกจากโดมน้ำนั่นได้

แปดหาง: “เอาล่ะ หลุดออกมาได้แล้ว!”

ซาบุจังล้มแผ่บนพุงของพอนตะ

*************************************

บีพยายามสู้ด้วยดาบของเค้าแต่ขณะเดียวกันก็พยายามจะหายใจด้วย

บี: “เฮือกก”

คิซาเมะ: “คุณนี่กลั้นหายใจได้นานพอดูเลยนะ หืมม์…แต่คงถึงขีดจำกัดแล้วใช่มั้ยครับ? จริงๆมันก็เป็นความคิดที่ดี แต่ยิ่งคุณแตะตัวผมนานเท่าไหร่ จักระคุณจะพร่องลงไปเรื่อยๆ

ดาบซาเมะฮาดะกำลังสั่นกระปรี้กระเปร่าเชียว…ในที่สุดเขาก็ได้เจอจักระที่เขาชอบซะที”

บีถอยห่างจากคิซาเมะ

บี: “ถ้าเป็นยังงั้น ชั้นจะใช้ดาบสายฟ้าอีกที ต้องไม่ให้พลาด…”

แปดหาง: “อย่า! แกเอาชนะมันในน้ำไม่ไหวหรอก! รอบนี้แกจะทำให้มนุษย์ปลาหมึกตัวสุดท้ายสูญพันธุ์เชียวนะ! เราต้องถอยไปตั้งหลักก่อน! ใช้ไอ่นั่นซะ!”

คิซาเมะ: “ในแสงอุษา ไม่มีใครถนัดจับเป้าหมายเป็นๆไปมากกว่านี้แล้ว…ด้วยคาถาคุกน้ำระบำฉลามนี่ ผมจะทำให้เป้าหมายปางตายแล้วค่อยเอาจักระออกมาซักหน่อย การได้พยายามวัดระดับจักระของเหยื่อมันก็สนุกดีนะครับ แต่นั่นแหละ คุณอย่าได้พลาดเด็ดขาดเชียว”

กระพุ้งแก้มของบีป่องขึ้น

คิซาเมะ: !?

บีพ่นหมึกออกมาทำให้น้ำมืดดำไปหมด

คิซาเมะ: “น้ำหมึกนี่…กะทำให้มองไม่เห็นสินะ…เอางี้เรอะ เจ้าปลาหมึกเหลือขอ”

บีกำลังรีบหนีไปในน้ำมืดๆนั่น

แต่คิซาเมะตามไปแล้วเล่นงานได้ถูกเผง

คิซเมะ: “เมื่อรวมร่างกับซาเมะฮาดะแล้ว ร่างผมสามารถสัมผัสจักระได้นา…”

บีกระอักเลือด

*******************************************

ซาบุจังมองการต่อสู้จากบนยอดพุงของพอนตะ: “บี…”

โดมน้ำแตกตัวออก

ซาบุจัง: !! อุ๊บ (ข้ามาแล้ว บี!)

*****************************************

บีล้มลง

คิซาเมะคลายคาถาร่วมร่าง และซาเมะฮาดะก็กลายสภาพเป็นดาบดังเดิม

คิซาเมะ: “แม้แต่แปดหาง เฮอะ…”

บาดแผลของคิซาเมะสมานตัว

คิซาเมะ: “ขืนปล่อยให้คุณกลายร่างได้อีกจะน่ารำคาญซะเปล่าๆ… งั้นเพื่อป้องกันไว้ก่อน ผมจะตัดขาคุณออกซะ…”

ซาบุจังวิ่งหน้าตั้งมาทางบี

แปดหาง: “จักระข้าถูกดูดไปเกือบหมดแล้ว! โธ่เว้ย! ตื่นสิโว้ย บี! หนนี้เราซวยจริงๆแล้วนะ!!”

คิซาเมะพยายามจะฟันขาบี แต่ดาบซาเมะฮาดะกลับยืดตัวถ่างหลบ มิหนำซ้ำหนามบนด้ามดาบยังทิ่มออกมาแทงมือคิซาเมะอีก

คิซาเมะปล่อยมือจากดาบ

ซาเมะฮาดากระโจนไปขวางหน้าบีไว้

ซาเมะฮาดะ: กี๊กี๊กี๊กี๊…

คิซาเมะ: “เป็นไปไม่ได้…ซาเมะฮาดะเลือกอยู่กับแปดหางนั่น…ชอบจักระของมันขนาดนั้นเชียวรึ…ซาเมะฮาดะ”

ดาบของซาเมะฮาดะเคลื่อนไปที่บีและเริ่มถ่ายจักระให้

บี: “อูยย”

คิซเมะ: (จักระนั่นมันขโมยจากเรา!)

คิซาเมะถลาไปที่บีแล้วเตะโด่งซาเมะฮาดะไปกระแทกต้นไม้

คิซาเมะ: “…! ก็ไม่เลว…แลกดาบกันสินะ หืมม์?

คิซาเมะหยิบดาบของบีเล่มนึงขึ้นมา: “เหะ…ดาบนี่…”

คิซาเมะ: “ผมจะหั่นคุณละนะ!!”

คิซาเมะฟันลงมาที่บี

เมื่ออยู่ความตายอยู่ตรงหน้า แปดหางจะทำอะไรได้อีก!?

จบตอน
คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะ 472 ตัวเต็ม

คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะตอน469 ในเว็บบอร์ดจ้าๆๆ ส่วนข้อมูลอยู่ด้านล่างเน้อ

ขอบคุณพี่เดือนครับ
แบบไทย
1

เปิดฉากมาที่แปดหางขาแร๊พ

คิลเล่อร์บี: “ชั้นจะเล่นแกซะให้ม่อง ต้องสั่งสอนให้รู้ว่าฝีมือมันคนละเรื่อง! เตรียมตัวซะ ไอ่หน้าตลกตัวเขื่อง! นี่แหละทำนองของชั้น!”

สัตว์เลี้ยงของซาบุจัง (พอนตะ) พยายามพุ่งใส่คิซาเมะ

ซาบุจัง: “พอนตะ!”

คิซาเมะ: “คุณนี่ช่างเป็นพลังสถิตย์ร่างที่บ้าบอและพูดมากจริงๆนะครับ แต่ก่อนอื่น เจ้าลูกหมีหน้าตาประหลาดตัวนี้…”

พอนตะกำลังจะตะปบคิซาเมะ…

*********************************

ตัดมาที่อาโอะที่ไล่ตามดันโซไป แต่ติดคาถาของเซ็ตสึ

อาโอะ: “ดูเหมือนนี่จะไม่ใช่กับดักของดันโซ น่าจะเป็นคาถาของพวกแสงอุษาซะมากกว่า”

อาโอะหลุดจากคาถาได้

อาโอะ: “ต้องรีบแล้ว…”

**********************************

ด้านพวกดันโซก็หลุดจากคาถาแล้วเช่นกัน

ดันโซ: “แม้แต่เจ้าก็ยังไม่ทันรู้ตัว(เรื่องคาถานั่น)เลยสินะ”

โทรุเนะ: “แล้วเราจะเอายังไงกับเจ้าคนที่ตามเรามาพักนึงแล้วครับ?”

ฟู: “ยังตามอยู่อีกเรอะ… แต่ถ้ามันมาติดกับเราได้ก็ดีสิ”

โทรุเนะ: “กับดักนายไม่ใช่ธรรมดา ต้องได้ผลแน่”

ดันโซ: “ข้าไม่สนว่าเจ้านั่นจะเป็นหรือตาย… แต่ควักตาขวามันมาซะ”

ฟู: “…ชั้นฝากร่างด้วยล่ะ โทรุเนะ”

************************************

และแล้วอาโอะก็มาเจอกับดักเข้า

หุ่นเชิดตัวนึงใช้เคียวโจมตีอาโอะ

อาโอะ: “?!”

เคียวพุ่งมาทางอาโอะ อาโอะหยุดเคียวไว้ได้แล้วขว้างกลับไปที่หุ่นเชิดตัวนั้นแล้วล๊อกมันไว้ได้

อาโอะ: “กับดักกระจอกๆ… รอบนี้คงเป็นของเจ้าดันโซสินะ”

อักขระสาปบนหน้าผากของหุ่นเชิดจางหายไป.

อาโอะ: “?!”

หุ่นเชิด: “ทำไมกัน? นี่แกเห็นชั้นได้ยังไง?!”

อาโอะ: “คาถาหุ่นเชิดอักขระสาป…คือชื่อของวิชานี้”

หุ่นเชิดนั่นคือฟู

***********************************

โทรุเนะ: “จากนี้เราจะทำยังไงต่อไปครับ?”

โทรุเนะแบกร่างฟูไว้บนบ่า

ดันโซ: “เอาไว้ฟูกลับเข้าร่างก่อนแล้วข้าจะบอกเป้าหมายของข้าให้พวกเจ้าฟัง”

*************************************

ตัดมาที่เหล่าคาเงะ

สิชิคาเงะ: “เป็นเพราะคำแนะนำของดันโซแท้ๆ เรื่องมันเลยกลายเป็นแบบนี้ แล้วที่นี้มาเรื่องคำถามที่ว่าตกลงใครจะมากุมอำนาจสูงสุดในการบัญชาการ พันธมิตร! ตอนนี้มีใครมีคุณสมบัติของ’คาเงะ’บ้างล่ะฮึ?

เจ้าบอกเองนะว่าทั้งโฮคาเงะรวมถึงตัวข้ามันใช้การไม่ได้ มิฟุเน่”

มิฟุเน: “ถ้าอย่างนั้นท่านไรคาเงะน่าจะเหมาะสมที่สุด”

ไรคาเงะ: “…”

สึชิคาเงะ: “แล้วตอนนั้นเจ้าบอกเองไม่ใช่รึว่าเค้าไม่เหมาะสมเพราะใช้อารมณ์เหนือเหตุผลน่ะ?”

มิฟุเน่: “ข้าเชื่อว่าตอนนี้เมื่อท่านทราบแล้วว่าแปดหางยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะควบคุมอารมณ์ได้มากขึ้น สิ่งที่ข้าพูดไปเมื่อครู่เป็นเพราะด่วนสรุปจนเกิดไป ต้องขออภัยท่านด้วยครับ

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกท่านได้แสดงให้เห็นว่าท่านทำงานประสานกันได้ดีมาก และสร้างฐานกำลังป้องกันได้อย่างรวดเร็ว ที่สำคัญมีเพียงไรคาเงะเท่านั้นที่สามารถควบคุมพลังสถิตย์ร่างแปดหางได้”

สึชิคาเงะ: “มิซึคาเงะ, คาเสะคาเงะ, พวกท่านเห็นด้วยกับเค้าไหม?”

มิซึคาเงะ: “ถึงตอนนี้ข้าจะยังไม่แน่ใจนัก แต่ข้าก็เชื่อมั่นในตัวท่านไรคาเงะ”

กาอาระ: “เห็นควรยกหน้าที่นี้ให้ไรคาเงะ”

ไรคาเงะ: “ผู้ที่เคยประมือกับมาดาระก็มีแต่ท่าน ดังนั้นความสามารถของท่านเป็นสิ่งจำเป็น มาร่วมมือกับพวกเราซะเถอะ” (ช่วงนี้คนแปลไม่ชัวร์ค่ะ)

สึชิคาเงะ: “เจ้านี่มันเผด็จการจริงนะ”

ไรคาเงะ: “ถึงข้าจะไม่ต้องการความเชื่อมั่นจากท่าน… แต่ในตอนนี้ โลกนินจากำลังจะถูกพังไปอยู่แล้ว มันไม่มีทางอื่นนอกจากโยนความรู้สึกส่วนตัวทิ้งซะแล้วมาร่วมมือกัน!”

สึชิคาเงะ: “เอาล่ะ ก็ยังดีกว่าแพ้สงคราม… ถ้าโลกนินจาพินาศไปจริง ที่ข้าเถียงกับเจ้าคงไม่มีความหมายอะไร… ได้ ข้าจะร่วมด้วย พันธมิตรนินจารวมตัวกันครบแล้ว!! ก่อนอื่นเราต้องนำเรื่องนี้ไปแจ้งให้ไดเมียว (feudal lords)ทราบด้วย”

***********************************

ตัดมาที่นารุโตะกับซากุระ

นารุโตะ: “หา..?! เมื่อกี้ว่าไงนะซากุระจัง?! ชั้นว่าชั้นได้ยินผิดแหง๋ เอาใหม่ซิ”

ซากุระ: “อย่างที่ชั้นบอกนั่นแหละ นารุโตะ ชั้นรักเธอ! ซาสึเกะคุงอะไรนั่นไม่ได้มีความหมายอะไรกับชั้นอีกต่อไปแล้ว! ชั้นไม่รู้ว่าชั้นรักคนพรรค์นั้นไปได้ยังไงด้วยซ้ำ… ชั้นถึงมาสารภาพกับเธอตรงนี้ ฟังชั้นเถอะนะ”

นารุโตะ: “แต่ทำไม…? ได้ไง…? ถ้าจะพูดเล่นละก็ ชั้นไม่ขำเลยนะ… ซากุระจัง…. นี่มัน… เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย…”

ซากุระ: “มันไม่มีอะไรหรอก… ชั้นก็แค่ตาสว่างแล้วล่ะ… ไม่เห็นจำเป็นที่ชั้นต้องไปรักคนที่เป็นแค่นินจาถอนตัว..เป็นอาชญากรเลย จริงไหม? ชั้นไม่ยอมเป็นเด็กไม่รู้จักโตแบบนั้นตลอดไปหรอกนะ ชั้นมองความเป็นจริงต่างหาก”

ซากุระ: “ดังนั้น นารุโตะ… ชั้นน่ะ ไม่ต้องการคำสัญญานั่นอีกต่อไปแล้ว เธอเลิกตามซาสึเกะเถอะนะ…?”

ยามาโตะ: “อะไรเนี่ย…”

คาคาชิห้ามยามาโตะไว้

นารุโตะ: “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ซากุระจัง? ทำไมจู่ๆมาเปลี่ยนใจเรื่องชั้น…”

ซากุระ: “ชั้นบอกอยู่นี่ไง ชั้นไม่ต้องการอีกแล้ว! เพราะชั้นน่ะรักเธอหมดหัวใจ”

นารุโตะนึกถึงตอนที่ซากุระรักซาสึเกะ

ซากุระกอดนารุโตะ

คาคาชิ: “ซากุระ เธอ…”

ซากุระ: “ชั้นห่างจากซาสึเกะคุงมากขึ้นเรื่อยๆ… เธอต่างหากที่อยู่ข้างชั้นมาตลอด นารุโตะ เธอเป็นกำลังใจให้ชั้นเสมอ… ชั้นรู้แล้วว่า… ตัวตนเธอที่แท้จริงเป็นยังไง เธอเป็นฮีโร่ที่ปกป้องหมู่บ้านเอาไว้ ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็รักเธอทั้งนั้น…. และชั้นเองก็กลายเป็นหนึ่งในนั้นด้วย… เธอเคยเป็นเด็กเหลือขอคนนั้น… แต่แล้วเธอก็ค่อยๆเติมโตมาเป็นผู้ชายที่รูปหล่อและน่ารัก… เพราะเธออยู่กับชั้นมาตลอด ชั้นถึงได้เห็นไงล่ะ ส่วนซาสึเกะคุงเค้ากลับทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า… มีแต่ทำให้ชั้นต้องเจ็บปวด… เค้าน่ะกลายเป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับชั้นไปแล้ว”

นารุโตะ: “…”

ซากุระ: “แต่นารุโตะ… พอชั้นได้อยู่กับเธอแบบนี้… ชั้นรู้สึกสงบสุข… นี่เป็นสิ่งพูดมาจากส่วนลึกของใจชั้นเลย…”

นารุโตะ: “เลิกเหลวไหลซะที ซากุระจัง… ชั้นบอกแล้วไงว่าเรื่องตลกแบบนี้ชั้นขำไม่ลง”

ซากุระ: “ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ…? ชั้นแค่เปลี่ยนใจจากซาสึเกะคุงมารักเธอแค่นั้นเอง เธอก็รู้นี่ ใจของผู้หญิงน่ะเอาแน่ไม่ได้หรอก”

.

.

http://image.ohozaa.com/i3/i9469.jpg

นารุโตะ: “ชั้นน่ะ… เกลียดคนหลอกตัวเอง!”

Spoiler ScriptSource: NF
Credits: Nightjumper

Killer Bee: “I’m gonna kill ya, gonna teach just how different we are when I beat’cha! Prepare yo’self, you big stupid mime! These are my rhymes!”
Sub-chan’s bear(Pontai(?)) tries attacking Kisame.

Sub-chan: “Pontai!”
Kisame: “You’re a really reckless and talkative Jinchuuriki, aren’t you. But first, this strange little bear…”

Pontai is about to swipe at him…

Scene change

Ao: “It doesn’t seem that this was a trap of Danzou’s. It’s more likely the Akatsuki’s ninjutsu.”

He gets rid of Zetsu’s spore jutsu.

Ao: “Maybe I/we should hurry…”

Fuu: (Says something about Zetsu’s jutsu and how it preys on and transfers the vicitm’s chakra to the host)

They/He is liberated from Zetsu’s jutsu too.

Danzou: “So even you didn’t notice it then.”
Torune: “So, what about the guy who has been tailing us for a while now?”
Fuu: “He’s still at it… It’d be good if he fell into trap though.”
Torune: “Your trap is special. It’ll work”
Danzou: “I don’t care if he lives or dies… But take out his right eye.”
Fuu: “Wha-”

To be continued…

—
First part done
I’ll put a link here when I post second part.

—

Continuing…

Danzou told them to take Ao’s right eye because he wants the Byakugan he has.
Fuu: “…I’m leaving my body to you in sec, Torune.”
Just about then, Ao runs into the trap. A puppet attacks him with a sickle(?)
Ao: “?!”
The sickle are thrown at him, whom catches it and throws it back at the puppet, lodging it into it.
Ao: “A booby trap… This time it must be Danzou’s.”
There’s a note on the puppet’s forehead with the kanji for ‘curse’. The kanji disappears.
Ao: “?!”
Puppet: “What is going on? How can you see my body?!”
Ao: “The mind-puppet switch curse seal technique… That’s the name of this jutsu.”
Puppet: “Damn it! Is this a mind-switch that curses whoever attacks you?!”(Unsure)
The puppet is actually Fuu.
Looks like the mind of the puppet switched places.
Torune: “What do we do after this?”
Torune is carrying Fuu’s human body over his shoulder.
Danzou: “I’ll tell you what my intentions are as soon as Fuu returns to his body.”

To be continued…

—

Tsuchikage: “It’s because of Danzou’s recommendation that it’s come to this. And then there’s the question of whom we should leave the the high command of the Shinobi alliance to! Is there anyone qualified for the title of ‘Kage’? You were the one who said that the Gokage, including myself, are worthless, Mifune”
Mifune: “I think Raikage-same should be it, though.”
Raikage: “…”
Tsuchikage: “But didn’t you said that he was unsuited since he lets him emotions rule him?”
Mifune: “I have no doubt that now that he knows Hachibi is alive, he’s going be more composed than before. What I said earlier was me jumping to conclusions. Please forgive me. Moreover, everyone worked well together earlier and you made countermeasures quickly. And the key, to control the Bijuu Hachibi; Only Raikage-dono would be able to do that.”
Tsuchikage: “Mizukage, Kazekage, is that fine with you?”
Mizukage: “I can’t agree to it right now, but I have faith in Raikage-sama.”
Gaara: “Let’s leave it to the Raikage”
Raikage: “Oonoki of the Twin Ryou Scales, the only one who has experience fighting Uchiha Madara is you, so your intel will be vital. Cooperate with us.”(Take this line with some salt. I’m a bit unsure about it)
Tsuchikage: “You’re such a guy with a commanding tone.”

(Oonoki of the Twin Ryou Scales = Tsuchikage)
To be continued…

—

Raikage: “I don’t need your faith, though… But at this rate, the Shinobi world itself will disappear. There is no other choice but to leave your own feelings out and cooperate!”
Tsuchikage: “Well, better than losing this war… If the shinobi world were to disappear, then quarreling with you is out of the question… So I’ll cooperate. The Shinobi Alliance is formed!! First we must let the feudal lords know about this.”

Meanwhile

Naruto: “Wha..?! What did you just say, Sakura-chan?! I think I misheard you, say it again.”
Sakura: “As I said, Naruto, I like/love you! Sasuke-kun doesn’t mean anything to me any more! I don’t know why I could love anyone like him… I’m confessing to you here, so listen to me.”
Naruto: “But why…? How come…? If you’re joking, then this isn’t funny at all… Sakura-chan…. Just… What the hell happened…?”
Sakura: “Nothing, really… I just opened my eyes… I don’t need to love someone who is a missing-nin and a criminal, do I? I’m not going to be a child forever. I’m going to look reality in the eye.”

To be continued

—

Sakura: “So, Naruto… I don’t need your promise any more. Won’t you stop chasing Sasuke…?”

Yamato: “What is…”
Kakashi stops him

Naruto: “What happened, Sakura-chan? Why did you so suddenly change your opinion of me…”
Sakura: “I’m telling you, I don’t need it any more! I’ve fallen in love with you, with all my heart, that’s why.”
Naruto recalls a scene where/when Sakura loved Sasuke.
Sakura hugs Naruto.
Kakashi: “Sakura, are you…”
Sakura: “I’ve just grown apart from Sasuke-kun… But you’ve always been at my side, Naruto. You cheered me on… I’ve realized… how you really are. You’re a hero who protected the village. Everyone in the villages loves you now…. I’ve just become one of them… You were that mischievous dead-last… but little by little you’ve grown lovely and handsome… You were close to me so I saw it. But Sasuke-kun keeps committing crimes… It just breaks my heart… He’s just become someone distant to me.”
Naruto: “…”

To be continued

—
(ซาสึเกะลืมตา ตาของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลและนอนอยู่บนเตียงในห้องมิติ)
คาริน : ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ ซาสึเกะคุง
ซาสึเกะ : ที่นี่ที่ไหน
คาริน : มาดาระพาพวกเรามาที่นี่
ซาสึเกะ : มาดาระ!!! เมื่อกี้ฉันพบเขา…
มาดาระ : (เข้ามายังห้องมิติ) เรียกฉันรึไง….
ซาสึเกะ : แก!!!!! (สั่น และกำลังล้ม)
คาริน : ซาสึเกะ!!!! (จับซาสึเกะ)
มาดาระ : นายทำภารกิจล้มเหลว ถ้าฉันและทีมของนายไม่ช่วยไว้ นายคงตายไปแล้วนะ (คารินช่วยพยุงซาสึเกะไปนั่งบนเตียง)
ซาสึเกะ : ชั้นก็รู้ดี ชั้นต้องการตัวเจ้าดันโซ
มาดาระ : ความสามารถไม่เท่ากับความต้องการ นายยังอ่อนแอ คิดรึไงว่านายจะสามารถเอาชนะโคโนฮะได้ โดยเฉพาะนารูโตะ
คาริน : …..
มาดาระ : นายคิดจะแก้แค้นให้สำเร็จ ด้วยการกลายเป็นคนตาบอดหรือไง ซาสึเกะ
ซาสึเกะ : มันไม่ใช่เรื่องที่นายจะมายุ่ง
มาดาระ : ชั้นสามารถมอบพลังอำนาจและรักษาดวงตาให้เธอได้นะ…
ซาสึเกะ : ฉันไม่ต้องการความสงสารจากคนอย่างนาย
มาดาระ : ห้าคาเงะแห่งโลกนินจาประกาศสงครามกับพวกเรา คิดว่าพลังของนายจะพอรึไง ตอนนี้ นายอาจต้องรับฟังชั้น
ซาสึเกะ : …

ฉากนินจาโคโนฮะ
——————————————————-
นารูโตะและซากุระเดินเข้าโรงเตี๊ยม , ยามาโตะ ซาอิ คิบะ และ ลี อยู่ข้างนอก
คิบะ : ทำไมพวกเราต้องมาตากหิมะอยู่ข้องนอกล่ะ รอกันข้างในไม่ได้หรือไง
ซาอิ : อะไรซักอย่างที่พวกเขาจะพูดกันมันคือเรื่องส่วนตัว ผมว่าพวกเราไม่ควรไปยุ่งกับการสนทนาของพวกเขา
ยามาโตะ : (คิด) ใครจะคิดว่าเจ้าซาอิที่เรารู้จักไม่กี่เดือนที่ผ่านมา จะเปลี่ยนแปลงได้ถึงขนาดนี้

ฉากนารูโตะ
——————————————————————–
นารูโตะและซากุระ นั่งตรงข้ามกัน
นารูโตะ : มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับซาสึเกะใช่ไหม??
ซากุระ : (ก้มหน้า) ใช่ ….
นารูโตะ : ไม่ต้องกังวลหรอกซากุระจัง ฉันจะพาซาสึเกะกลับมาให้ได้ แม้ว่าเขาจะตกอยู่ในความมืดมิด ชั้นก็จะนำเขาคืนสู่แสงสว่าง เธอจะได้เห็นทีม7อีกครั้ง และสิ่งที่เราจะทำคือกินราเม็งชามโตๆ ที่ร้านอิจิราคุกัน เพียงแค่เธอรอฉันทำตามสัญญานะ

ฉากย้อนอดีต
————————————————————————
ซากุระ : นารูโตะ นี่เป็นคำขอร้องชั่วชีวิตของฉัน ช่วยพาซาซึเกะกลับมาทีเถอะ
นารูโตะ : ซากุระจังออกจะชอบซาสึเกะออกจะขนาดนี้ ฉันรู้ดีว่าซากุระจังต้องเจ็บปวดระกำใจแค่ไหน ฉันเองก็รู้สึกเหมือนกัน
ซากุระ : นารุโตะ… ขอบคุณนะ
นารูโตะ : อย่าห่วงเลยน่า ฉันจะพาเขากลับมาให้ได้เแน่นอน! เพราะนี่คือสัญญาชั่วชีวิตของฉัน

ฉากนารูโตะ
———————————————————————————-
ซากุระ : (ร้องไห้) พอทีเถอะนารูโตะ
นารูโตะ : ฉันทำอะไรผิดเหรอ ซากุระจัง
ซากุระ : หลายปีที่ผ่านมา เธออยู่เพื่อพาซาสึเกะกลับมาโคโนฮะ เพียงเพราะสัญญานี่ เธอต้องแบกรับมันอย่างเจ็บปวด และทุกอย่างมันคือความผิดของฉันคนเดียว! หากฉันไม่ขอให้เธอพาซาสึเกะกลับมา… เธอต้องโกรธฉันมากแน่ๆ เพราะฉันได้แต่หวังพึ่งเธอ และละเลยความรู้สึกของเธอ ชั้นขอให้ปล่อยซาสึเกะไป ตลอดสามปีมานี้ ฉันไม่ต้องการเห็นเธอทุกข์ทรมานอีกต่อไปแล้ว!
นารูโตะ : ซากุระ…

ฉาก บี
————————————————————————————-
ฉากนี้พูดกับคิซาเมะนิดหน่อย เกี่ยวอุจิฮะ ซาสึเกะที่ล้มเหลวก่อนหน้านี้
คิซาเมะ อย่าดูถูกผมนะครับ เพราะเอาไปเปรียบเทียบกับเจ้าเด็กนั้น ผมมีประสบการณ์มากกว่าเขาในงานนี้ ผมจะไม่หลงกลคุณเหมือนเขาด้วย
เปิดฉากสู้ด้วย อ.ซาบุจัง คว้าขวานของเขา (ทั้งบีและอ.ซาบุจังร้องเพลงลูกทุ่งไปด้วย ตลอดการสู้) ~ ลัล ล๊า ~

ดาบของคิซาเมะดูดจักระของ อ.ซาบุจัง
และดูเหมือนว่าตอนสุดท้าย คิซาเมะจะฟิวชั่นกับดาบแล้ว !!!!

คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะตอน 468 แปดหางเเละเก้าหาง จ้า ครับ

คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะตอน 468 แปดหางเเละเก้าหาง จ้า ครับ

อ่านสปอยนารูโตะ 467 คําประกาศสงครามตัวเต็ม คลิ้กที่นี้

Naruto 467: คำประกาศสงคราม
ช่วงที่ 1:
หน้าปกจั๊มป์เป็นรูปนารุโตะโซ้ยราเมงที่ร้านอิจิราคุค่ะ เป็นเล่มฉลองวันเกิดนารุโตะ และวันครบรอบ 10 ปีของการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย [วันที่ 10 เดือน 10]
ซาอิ: “หลังจากที่เข้าเขตแคว้นเหล็กแล้ว ช่วยตามหาตัวนารุโตะด้วยนะคิบะ!”
คิบะ: “ได้เลย!”
ซากุระนิ่งเงียบ
คิบะ: “เฮ้อ…”
ลี:” มีอะไรเหรอครับ?”
คิ บะ: “ตอนนั้นอิโนะเอาแต่ร้องไห้ แต่การตัดสินใจของซากุระก็ยัง…ชั้นก็ไม่รู้ว่าซากุระกับนารุโตะจะตัดความ สัมพันธ์นั่นได้มั้ยนะ แต่ว่ามันคงกระอักกระอ่วนใจพิลึกเลย”
ลี: “…ผมว่าคุณซากุระคงกำลังคิดหนักนะครับ”
คิบะ: “แต่นั่นละ สำหรับชั้นแล้ว ทีม 4 คนก็ดูเป็นทีมภารกิจค้นหาธรรมดาๆ แต่จริงๆแล้วนี่เป็นภารกิจลับตามที่ซาอิวางแผนซ้อนไว้…ให้ชั้นตามรอยพวก รากด้วย”
หน้าเปิดเป็น มาดาระ คิมิมาโร่ คาบุโตะ โอโรจิมารุ คาคุซึ อิทาจิ คิซาเมะ เดอิดาระ ฮาคุ ซาบุสะ นารุโตะ ซากุระ กาอาระ คาคาชิ จิไรยะ และซาอิ
ตอนที่ 467: คำประกาศสงคราม
ความคิดของนารุโตะในตอนนี้…
เจ้าของโรงเตี๊ยม: “พวกท่านทำอะไรลงไปเนี่ยห๊า! ไม่น่าปล่อยให้นินจามาพักเลย…!”
ยามาโตะ: “ขะ…ขอโทษจริงๆคร้าบ เดี๋ยวผมจะซ่อมให้เหมือนเดิมเอง…”
หิมะยังคงตกอยู่ นารุโตะอยู่บนหลังคาโรงเตี๊ยมโดยมีคาคาชิมองอยู่ห่างๆ
นารุโตะนึกถึงคำพูดของมาดาระ
“ซาสึเกะรับความโกรธเกลียดของตระกูลอุจิวะไปทั้งหมดและจะเอาคำสาปแห่งความเกลียดนั่นพังโลกนี้ซะ”
“ซาสึเกะได้ตัดสินใจด้วยตัวเค้าเอง”
นารุโตะ: “คงไม่มีทางอื่น นอกจากเผชิญหน้ากับซาสึเกะสินะ”
ช่วงที่ 2
ตัดมาที่ห้องประชุม
ไรคาเงะ: “อย่างที่เห็น ดูท่าเจ้าโฮคาเงะจะรีบหนีไปแล้ว!”
สึชิคาเงะ: “นั่นสินะ เป็นเพราะซาสึเกะแท้ๆ”
มาดาระ: !
ไรคาเงะพุ่งเข้าชกมาดาระ
ไรคาเงะ: !!?
แม้จะดูเหมือนชกโดน แต่หน้ากากของมาดาระกลับม้วนตัวหายไป พร้อมกับดูดกลืนซาสึเกะเข้าไปด้วย
ไรคาเงะ: “แผนพวกแสงอุษาเรอะ…ไม่มีทางที่ข้าจะเห็นดีด้วยหรอก!”
คารินตกใจที่เห็นซาสึเกะถูกดูดเข้าไป (!! ซาสึเกะ…!!)
ไรคาเงะ: “คายซาสึเกะออกมาซะ!”
มาดาระ: “งั้นก็ฟังที่ข้าจะพูดก่อนเป็นไง”
สึชิคาเงะ: “ใจเย็นไรคาเงะจัง ลองฟังมันหน่อย”
ไรคาเงะ: “ชิ…”
มาดาระไปปรากฎตัวข้างคาริน: “รักษาซาสึเกะซะ…”
คารินถูกดูดไปเช่นกัน
คันคุโร่: “นี่เรอะความสามารถของมาดาระ…”
เทมาริ: “วิชามิติสินะ”
อีกมิติหนึ่ง
คาริน (!?)

จบตอนค่ะ
อ่านสปอยนารูโตะ 466 naruto 466 คลิ้กที่นี้

สำหรับนารูโตะ   ตอนนี้มีชื่อว่า ศึกใหญ่หลังประตูปิดตาย

แฟนนารูโตะ  อ่านเรื่องย่อได้เลยครับ

naruto 466 นี้มีชื่อตอนว่า ศึกใหญ่หลังประตูปิดตาย!! นะครับ
เรื่องย่อสำหรับ naruto 466 นะครับ มีดังนี้
ซาสึเกะใช้เทพวายุป้องกันตัวเองจากคาถาหลอมละลายของมิซึคาเงะ แต่ยังพลาดโดน “ฮิราเมะคาไร” เข้าทำให้ถูกดึงตัวกลับมาขังอยู่ในห้องๆนึงกับมิซึคาเงะ
มิซึคาเงะสร้างหมอกกรดเข้มข้นเพื่อละลายซาสึเกะ…
ทางซาสึเกะไม่มีจักระเหลือแล้ว ทำให้ผิวหนังบริเวณแขนเริ่มถูกหมอกละลาย
ทัน ใดนั้นเองเซ็ตสึก็ปรากฎตัวขึ้นและใช้คาถาสปอร์ดูดจักระของมิซึคาเงะถ่ายโอน มาให้ซาสึเกะ ซาสึเกะที่ฟื้นกำลังตัวเองแล้วได้ใช้เทพวายุพังห้องที่ปิดตายลง
พวกซาสึเกะหนีไปได้
เซ็ตสึปรากฎตัวด้านหลังพวกสึชิคาเงะ
สึชิคาเงะ: “พวกข้าต้องร่วมด้วยจนได้รึ”
พวกสึชิคาเงะหนีจากเซตสึ
ตัดมาที่พวกไรคาเงะ+กาอาระเข้ามาที่ห้องประชุม
มาดาระปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า แบกซาสึเกะไว้บนบ่า
“ชั้นจะเล่า ‘แผนเนตรจันทรา’ ให้ฟัง อยากรู้ว่าพวกนายจะเห็นว่าไง”
เป็นไงกันบ้างครับ สำหรับ naruto 466 คงน่าจะมันส์มากๆครับ รองรองได้
นารูโตะ จะเป็นอย่างไรคงต้องติดตามกันใน นารูโตะนินจาจอมคาถาสำหรับตอนนี้จะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน นารูโตะ  นินจาจอมคาถา
คลิ้กที่นี้เพื่ออ่านนารูโตะ 466 ครับ

อ่านนารูโตะ ตอน 466 ได้ที่นี้ คลิ้กที่นี้